FERNANDO
Naceu por desexo da súa nai en territorio aragonés, xa que se encontraba en Navarra (nas disputas de sucesión entre o seu fillastro Carlos e o seu esposo Xoan II) e se desplazou hasta o caserón de Sada, situado na fronteira con Navarra, da villa de Sos no 10 de mayo de 1452.
O seu pai Xoan II puxo moito empeño en consegir o matrimonio de Fernando co a infanta Isabel, a súa curmá e medio irmá de Enrique IV de Castela que se produciu en outubro de 1469 en Valladolid.Despois da guerra de Isabel e Xoana, na que gañou Isabel, converteuse en raíña de Castela e Fernando sucedeu ao seu pai como rey de Aragón.
Durante o matrimonio con Isabel, Fernando fixo o mesmo que Isabel.
Fernando tomou medidas na Coroa de Aragón poñendolle fin a conflictividade en Cataluña impoñendo a Sentenza Arbitral de Guadalupe (1486).
A morte de Isabel (1504), Fernando proclamou reina de Castela a súa filla e tomou as rendas da gobernación do reino acollendose a última vontade de Isabel a Católica. Fernando casou por poderes con Germana de Foix o 19 de outubro de 1505. Nos pactos, o rei de Francia cedeu a súa sobriña os dereitos dinásticos do reino de Nápoles e concedeu a Fernando o título de rei de Xerusalén, dereito que retornaría a Francia en caso de que o matrimonio non tivese descendencia. A cambio o rey Católico se compremeteu a nombrar heredeiro o posible fillo do matrimonio. Isto levatou as iras dos nobres de Castela, xa que que o veron como una maniobra de Fernando para impedir que Felipe o Fermoso e Xoana I herdasen a Coroa de Aragón. Con ela tivo, en 1509, outro fillo, Xoán, que de non haber morto as poucas horas de nacer, convertiríase no rei de Aragón.
Fernando se retitou de Aragón e Felipe foi proclamado rei de Castela nas Cortes de Valladolid, co nome de Felipe I. Pero nese mesmo ano Felipe I o Fermoso morre, e ante a incapacidade da reina Xoana, O Cardeal Cisneros tomou temporalmente a responsabilidadedo poder como Presidente do Consello de Rexencia de Castela ata a volta de Fernando. A súa volta, Fernando realizou de forma aberta a conquista de Navarra cosa tropas casteláns, ao mando do duque de Alba (1512).
O 7 de xunio de 1515, as Cortes casteláns reunidas en Burgos, aceptaron a incorporación do Reino de Navarra a Coroa de Castela, proposta polo rei Fernando.
No seu testamento deixou todas a suás posesións a súa filla, no posto debía asumir o goberno dos reinos de Castela e Aragón, seu neto Carlos de Gante, futuro Carlos I e ata a súa chegada, nombrou ao seu fillo natural Alonso de Aragón.
Morreu o 23 de xaneiro de 1516 en Madriagalejo (Cáceres), cando ía asistir o capítulo das ordes de Calatrava e Alcántara no Monasteiro de Guadalupe.
